تو را دارم اي گل، جهان با من است.
تو تا با مني، جان جان با من است.
چو ميتابد از دور پيشانيات
كران تا كران آسمان با من است.
چو خندان به سوي من آيي به مهر
بهاري پر از ارغوان با من است !
كنار تو هر لحظه گويم به خويش
كه خوشبختي بيكران با من است.
روانم بياسايد از هر غمي
چو بينم كه مهرت روان با من است.
چه غم دارم از تلخي روزگار،
شكر خنده آن دهان با من است.
"فریدون مشیری"
" سهراب سپهری"
" سهراب سپهری"
اگر که بیهوده زیباست شب
برای چه زیباست
شب
برای که زیباست؟
شب رود
رود بی انحنای ستارگان
که سردمی گذرد
و سوگواران دراز گیسو
بر دو جانب رود
یادآور کدام خاطره را
با قصیده ی نفس گیر غوکان
تعزیتی می کنند
به هنگامی که هر سپیده
به صدای هر آواز دوازده گلوله
سوراخ
میشود؟
اگر که بیهوده زیباست شب
برای که زیباست شب
برای چه زیباست؟
" احمد شاملو "
دختره از پسره پرسيد من خوشگلم؟گفت نه .گفت دوستم داري؟گفت نوچ؟گفت اگه بميرم برام گريه ميکني؟ گفت اصلا؟دختره چشماش پر از اشک شد. هيچي نگفت:پسره بغلش کرد گفت:تو خوشگل نيستي زيبا ترين هستي.تورودوست ندارم چون عاشقتم. اگه تو بميري برات گريه نميکنم چون من هم ميمرم.
مهم نیست کف پات رو شسته باشی یا نه؟
حتی مهم نیس کف پات نرمه یا زبر !
مهم اینه که وقتیات رو تو زندگیه کسی میذاری
و از زندگیش عبور می کنی
وقتی که مهلت تموم شد و فقط رد پات موند
اون قدر اون رد پا خواستنی باشه
که به کسی اجازه نده پاهاش رو روی رد پات
بذاره...
There is but on salvation
For the tired soul:
Love for another person.
For what is love , but – the lover
Make the soul of his beloved his spirit.
تنها یک رستگاری برای یک روح خسته وجود دارد:
عشق به انسانی دیگر. چون تنها با عشق است که عاشق در
روح معشوق زندگی می کند و روحشان یکی می شود.
هیچ چیز در زندگی ما مقدس تر از اولین جرعه ی هوشیاری عشق نیست ،
از نخستین جنبش بال های ابریشمی آن.
There is nothing holier , in this life of ours, than the first consciousness
Of love – the first fluttering of its silken wings.
وقتی که گل در نمیاد
سواری این ور نمیاد
کوه و بیابون چی چیه؟
وقتی که بارون نمیاد
ابر زمستون نمیاد
این همه ناودون چی چیه؟
حالا تو دست بی صدا دشنه ی ما شعرو غزل
قصه ی مرگ عاطفه خواب های خوب بغل ،بغل
انگار با هم غریبه ایم خوبیه ما دشمنی یه
کاش منو تو می فهمیدیم اومدنی رفتنی یه
تقصیر این قصه ها بود تقصیر این دشمن ها بود
اونا اگه شب نبودن سپیده امروز با ما بود
سقوط من در خودمه سقوط ما مثل منه
مرگ روزای بچگی از روز به شب رسیدنه
دشمنی ها مصیبته سقوط ما مصیبته
کسی حرف من و انگار نمی فهمه
مرده زنده، خواب و بیدار نمی فهمه
کسی تنهایی مو از من نمی دزده
درد مارو، در و دیوار نمی فهمه
برای تنهایی خودم دلم می سوزه
قلب امروزی من ، خالی تر از دیروزه........
شهریار قنبری( دریا در من )
برای از تو نوشتن و نوشتن
وقت خواب تو نفس هات و شمردن
از تو سر رفتن و جاری شدن از تو
تنگه تنگه تنگه تنگه دلک من
برای دوباره تا سپیده رفتن
به تن ستاره ی تو دست کشیدن
برای شب های آفتابی و روشن
تنگه تنگه تنگه تنگه دلک من
زیر این بیرق پاره ، پای لوحه ی شکسته
ببین این خسته هنوز دل به تو بسته
برای عبور نخ از سر سوزن
برای گم شدن تکمه ی پیرهن
برای ساده شدن، ساده نوشتن
تنگه تنگه تنگه تنگه دلک من
شهریار قنبری( دریا در من )
